OUTRAS CUESTIÓNS LINGÜÍSTICAS

 

 

SINONIMIA.  “MORRER”.

 

Da-la alma a Deus

Entrega-la alma a Deus

Entrega-la alma ós anxeliños

Acordarse Deus dun

Chamar Deus a un

Chamar Deus a par de si

Levar Deus a un

Ir con Deus

Estar con Deus

Estar co Señor

Estar gozando de Deus

Descansar na paz do Señor

Ir cear con Deus

Ir garda-los pitos ó cura

Ir contarlle os pitos ó cura

 

 

 

Antonimia

 

 Unha parella de palabras antónimas moi usada na opinión pública é a de "conservadurismo" e "progresismo". Aquí preséntanse só algúns rasgos referidos a sistemas ideais, pois cando se trata de concretar en persoas, para cualificalas nun sentido ou noutro, é difícil facelo, por non darse sempre casos puros.

 

 O conservadurismo considera que é mellor para a relixión que estea defendida institucionalmente.

 

 O progresismo ve importante a actuación capilar dos cristiáns, que actuarán xunto cos demais cidadáns.

 

 Para o conservadurismo non son de fiar as tendencias extramuros da Igrexa.

 

 Para o progresismo é posible facer un esforzo conxunto con quen está fóra da Igrexa.

 

 O conservadurismo considera inviable a ética civil.

 

 O progresismo ve posible a ética civil.

 

 O conservadurismo apoia o sistema establecido posto que promove que as persoas sexan traballadoras, discipliandas, amantes da orde, con capacidade de sacrificio.

 O progresismo rexeita o sistema porque favorece que as persoas sexan hedonistas, que miren máis ben polo seu propio gusto e satisfacción.

 

Toponimia

 

 Ós termos relixiosos convertidos en nomes de lugar chámaselles haxiotopónimos.

 

Nomes referidos a edificios, cousas, institucións:

 

Igrexafeita, Seteigrexas, Eirexalba...

 

Mosteiro, Celanova

 

Nomes referidos a persoas, a ocupacións eclesiásticas:

 

Penabade, Vilabade, Cotobade

 

Vilar dos Cregos, Graña do Crego, Soutodobispo

 

Nomes con títulos de santidade:

 

Santos, Santo, Santeles (diminutivo)

Augas Santas, A Fonsagrada

 

Algúns nomes de santos:

Seoane, Seivane (= San Xoán), Sanxenxo

 

 

De nomes propios de lugar a nomes comúns

 

belén, babel, calvario, nazareno, edén

 

De nomes propios de persoa a nomes comúns

 

moisés, mosaico, santabárbara, magdalena, verónica

 

 

 

Eufemismos

 

absoluto. Deus. Algunhas sectas próximas ó ateísmo usan este eufemismo para que non se diga que son unha relixión máis.

 

Anxo Caído. O demo. Eufemismo propio da linguaxe bíblica.

 

coñecer. Copular. Ás veces úsase a frase "coñecer en sentido bíblico".

 

descrenza. Ateísmo.

 

desvantaxe relixiosa. Ateísmo.

 

Feo, o. O demo.

 

Inimigo. O demo.

 

filosofía. Secta

 

Forma. Hostia, pan consagrado.

 

Maligno, o. O demo.

 

Onán, pecado de. Masturbación.

 

organización relixiosa. Secta.

 

relixión da nova era. Secta.

 

ultramontano. Fanático católico.

 

    A palabra Mesías era, en orixe, un eufemismo. Cando o pobo hebreo estaba cativo en Babilonia, agardaba a restauración do seu reino pola intervención dun líder valeroso. Pero mencionar ó rei esperado era delicto de cosnpiración, polo que falaban do unxido, que é o significado de "mesías" en hebreo, e que, traducido ó grego é "Cristo".